coincidence
Categoria gramatical: nom
EN
Casualitat o trobament de fets o esdeveniments que semblen relacionats però que no tenen cap causa comuna, sovint percebut com a sorprenent.
Meeting my childhood friend in a small café in Tokyo was a strange coincidence.
Trobar el meu amic de la infantesa en un petit cafè a Tòquio va ser una estranya casualitat.
Etimologia
Prové del llatí coincidentia, derivat del verb coincidere (‘caure alhora, coincidir’), format per co- (‘juntament’) i incidere (‘caure, succeir’).
Ajuda de memòria
Pensa en ‘co-’ (junts) i ‘incidence’ (esdeveniments que cauen alhora): quan dues coses cauen alhora per atzar, és una coincidència.
Col·locacions
Sinònims
Antònims
Paraules relacionades
Respostes ràpides
Què significa coincidence?
coincidence significa: Casualitat o trobament de fets o esdeveniments que semblen relacionats però que no tenen cap causa comuna, sovint percebut com a sorprenent.
Com es pronuncia coincidence?
coincidence: /koʊˈɪnsɪdəns/
Com s’utilitza coincidence en una frase?
Meeting my childhood friend in a small café in Tokyo was a strange coincidence.